Procedura nakładania korekt finansowych w projektach unijnych

Korekty finansowe w projektach unijnych – zagadnienia wstępne
Sierpień 2, 2019

Procedura nakładania korekt finansowych w projektach unijnych

Ustawa o finansach publicznych przewiduje procedurę administracyjną pozwalającą na uzyskanie przez Instytucję Zarządzającą zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich lub pomniejszenie dofinansowania (gdy środki jeszcze nie zostały wydane beneficjentowi)[1].

Procedura zwrotu środków została opisana w art. 207 ustawy o finansach publicznych. Postępowanie to wszczynane jest zwykle po przeprowadzeniu kontroli u Beneficjenta i uzyskaniu przez Instytucję Zarządzającą[2] informacji o pojawieniu się nieprawidłowości w realizacji projektu finansowanego ze środków unijnych skutkujących nałożeniem korekty.

W sytuacji, gdy Instytucja Zarządzająca/Pośrednicząca stwierdzi, że przyznane beneficjentowi środki zostały wykorzystane:

  • niezgodnie z przeznaczeniem,
  • z naruszeniem procedur, lub
  • pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości,

Instytucja, która podpisała z beneficjentem umowę, wzywa go do zwrotu środków lub wyrażenia zgody na pomniejszenie płatności, w terminie do 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W wezwaniu powinny znaleźć się informacje o podstawie nałożenia korekty, jej wysokości, terminu, od którego naliczane są odsetki oraz sposobu uiszczenia zwrotu.

W przypadku, gdy beneficjent nie dokona zwrotu lub nie wyrazi zgody na pomniejszenie płatności, wszczynane jest postępowanie skutkujące możliwością wydania decyzji administracyjnej.

Postępowanie to, z punktu widzenia beneficjenta jest korzystne. Jasno sprecyzowane reguły postępowania, prawo wniesienia odwołania od decyzji i stosunkowo krótkie terminy, pozwalają na zrewidowanie decyzji organu.

Decyzja Instytucji Zarządzającej nie jest jednak ostateczna. Beneficjentowi przysługuje prawo wniesienia odwołania do organu wyższego stopnia, który zweryfikuje prawidłowość działań podjętych przez Instytucję Zarządzającą. Następnie możliwe jest również skierowanie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Problem pojawia się jednak, gdy organ, pomimo że stwierdził, że doszło do niewłaściwego wydatkowania środków publicznych nie wzywa beneficjenta do zwrotu środków i nie wszczyna postępowania lub wprawdzie wezwał beneficjenta, ale nie wszczął postępowania. W takim przypadku beneficjent właściwie nie ma narzędzi do zdyscyplinowania organu. Wynika to z faktu, że w sprawach dotyczących korekt nie stosuje się kodeksu postępowania administracyjnego. Tym samym nie przysługuje beneficjentowi np. prawo wniesienia ponaglenia.

Taka sytuacja może powodować, że Instytucja Zarządzająca/Pośrednicząca pomniejsza kolejne płatności/zaliczki, pomimo że beneficjent nie zgadza się ze stanowiskiem organu.

W takim przypadku beneficjentowi pozostaje skorzystanie z drogi cywilnej. O tym, w jaki sposób beneficjent może kwestionować niesłusznie nałożoną korektę szerzej będzie mowa w kolejnym wpisie.

[1] O tym czym różni się korekta od pomniejszenia płatności szerzej była mowa w poprzednim artykule dostępnym tutaj: http://bezwadium.pl/2019/08/02/korekty-finansowe-w-projektach-unijnych-zagadnienia-wstepne/

[2] lub Instytucję Pośredniczącą jeżeli taka występowała w danym projekcie

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *